Bilirsiniz Şeyhim,
İnsanın kendisiyle olan diyaloğu gibisi yoktur. Platon buna düşünmek diyor. Beni de size savuran, durduralamayan bir düşünce esintisi. Çok şükür son zamanlarda rabıtalarım canlılık ve tazelik buldu yeniden. Size yazdıkça sanki düşüncelerim daha feyizdar.
Hissetmişsinizdir ki bundan birkaç ay öncesinde hayata tutunmak ve kafamı toparlamak için ihtiyaç duyduğum enerjiyle bir gökdelen inşa ederdim. Düşüncelerimin altından yüzümü buruşturup midemi bulandıran, lekelenmiş samimiyet kokulu görüntüler çıkardı. Her güzel şey, derinlerden gelen o görüntülerle, gülerken yediğim beklenmedik bir tokat gibi kesilirdi. Birşeylerden kopamadığım için kendimi azaltıyordum. "Dokunmayın yangınıma, ben yangınıma meftunum!" diyerek, kendimi kandırıp alıştırdım en derin acıların yüreğimde açtığı müstakbel yaralara. Ama pek sonra anladım ki, manevi boyutta vaat ettiği saraylar yerine köşedeki minderi "Geç otur" diyerek işaret eden insanlarla oyalanmanın ve onlardan ummanın bi mânâsı yoktur. En azından acı çekmeye değer birini bulabiliriz. Merak ediyorum Şeyhim, bir başkasının hayatını bu kadar net, bir sonraki yapması gereken hamleleri bu kadar ezbere bilirken neden kendimize gelince yolumuzu şaşırıyoruz?
Bu şaşırmalar ve yanlış üzerine yanlışlardan sonra kalbimi dışarıya kapattım. Malumunuz, tehlikelerden korunmanın en güvenli yoludur bu. Ben böyle hayatıma halktan kopuk bir aydın tavrıyla devam ederken biri çıktı karşıma. Biliyorum, size söylemekte geciktim. Sütten ağzım yandı bir kere, onun hakkında yazmaya pek cesaret edemedim. Gerçi o yaramı saracak ama dokunmaya bile kıyamıyor. Öğrendim ki ondan, iki insanı asıl yakınlaştıran, ortak acı ve hüzünlermiş. Ve yaralanmaktan imtina eden, derin, anlamlı ve sahici ilişkileri feda edermiş. İste ben de, bu şahsın kalbini fevkalade bir biçimde kırdım şeyhim. Dağılmış pazar yeri gibi bıraktım. O yine de barıştı bütün dediklerimle ve yaptıklarımla. Öyledir ya, kırdığımız kalplerin hakimiyiz. Zalimdir aşk. Ve işte bu çeşit dogmaları vardır ilahiyatınkilerden daha sert.
Mektubun geri kalanının üzerine kahve döküldü ya da olmayan köpeğim yedi, yok
Cort Baba Hazretleri'ne
Dualarımla
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder